حرم2 {حسین ع}{ابوالفضل ع}

   گفتين سگ نگو نگفتم

  بزارين به عشق آقا

  يه گوشه تنها بيفتم

   بميرم از غم جدايي

  اي يوسف زهرا کجايي

از عالم زر حب علی را داریم
ما تا به ابد سائل کوی یاریم
صد بار اگر دوباره دنیا آییم
از دشمن مرتضی علی بی زاریم
هر کسی را اسم اعظم داده اند
بر لبش نام علی بنهاده اند
عشق بر حجاج احرام ولاست
کعبه کعبه علی مرتضاست
دین حق با نام او کامل شده
هل عطا در شان او نازل شده
با علی درهای رحمت باز شد
یا علی گفتیم و عشق آغاز شد
این حدیث دل بود تصنیف نیست
شیعه در محشر بلاتکلیف نیست
شیعه پایش در مسیر اولیاست
شیعه مولایش علی مرتضاست
عشق او از دل تجلی می کند
یا علی گفتن گره وا می کند
یا علی گفتن رموز انبیاست
یا علی گفتن شعار مصطفاست
یا علی گفتن مرام فاطمه است
مزد هر شیعه سلام فاطمه است
پیش او افتاده مرحب از نفس
بت شکن کار حیدر هست و بس
تا علی فرمانده دهر است دهر
شیعه با ضد علی قهر است قهر
او نه تنها در زمین نام آور است
نام او در آسمان ها حیدر است
آنکه او فرمانروای محشر است
حیدر است و حیدر است و حیدر است
دل اگر در جستجوی کعبه است
نام حیدر آبروی کعبه است
هر که حیدر گفت حجش کامل است
ور نه اعمالش سراسر باطل است
آیت کبرای هستی حیدر است
قهرمان حق پرستی حیدر است
کعبه یعنی خلوت دل با خدا
کعبه یعنی زادگاه مرتضا
یک جهان سر مست با نام علیست
امتیاز شیعه با نام علیست
هستی عالم رهین هست اوست
چرخ می چرخد اگر با دست اوست
کیست او یعصوب دین حبل المتین
قبله عالم امیرالمومنین
گر کلیم الله مصلح بر عصاست
ذکر یا زهرا عصای مرتضاست
شه پر جبریل فرش خانه اش
اوست شمع و فاطمه پروانه اش
گر مسیحا مرده را دم می دهد
دم علی بر کل عالم می دهد
آری آری او علی مرتضاست
شاه بیتی از غزل های خداست
آری آری شهد هستی حیدر است
از عسل هم صحبتش شیرین تر است
مادران زایند اگر صد ها پسر
مثل و مانند علی ناید دگر
مرتضی تا که تکلم می کند
فاطمه فورا تبسم می کند

اشک من یار حسینه       دل خریدار حسینه

اگه دارم اعتباری                                   بخدا کار حسینه

همه عالم و بگردند                                مثل تو پیدا نمیشه

هیچ کسی برای قلبم                          یوسف زهرا نمیشه

چشم من سوی نگاته عشق تو روح صلاته

تنها آرزوم تو دنیا دیدن کرببلاته

من به عالمین نمیدم                            عشق و جود و کرمت رو

چی میشه که حس کنم من                  بوی سیب حرمت رو

شنیدم که بارگاهت                              قبله گاه عالمینه

که بهشت هر بهشتی                        صحن بین الحرمینه

آخه تا کی آقا باید من به انتظار بشینم

من با چشمای پر از اشک عکس شیش گوشه ببینم

میزنم بر سر و سینه                       باز ز کربلا میخونم

دست رد نزن به سینم                    دعوتم کن آقا جونم

من به تو آقا اسیرم                         تو بگی بمیر میمیرم

من ز دستای ابوالفضل                    رزق و روزیم رو میگیرم

خدا سرنوشت ما رو توی هیئتا رقم زد
اسم ما دیوونه ها را از تو عاقلا قلم زد
لذت تموم دنیا به خدا عشق و جنونه
عاقلی معنا نداره هر کسی اینو بدونه
دلی که عاشق نباشه مثل یک سنگ سیاهه
خسته میشه از زمونه همه عمرش تباهه
به خدا عشق حسینو من به یک دنیا نمیدم
جز حریم عشق عباس دیگه من جایی نمیرم
حک شده به روی سینه اسم عباس وفادار
میون تموم عشقا عشق من فقط علمدار
همیشه مدیون ساقی آبهای نهر فراته
همیشه میگن ابالفضل همه عالم فداته
گریه کن بر غم ساقی تا که اشکات بشه راهی
به جز عباس وفادار ندارم پشت و پناهی
قصه کرب و بلا رو همه ی اونا شنیدن
واسه ی دست بریده دونه دونه اشک باریدن
همه ابرهای تیره دل غمینن از غم یار
می باره بارون همیشه از غم هجر علمدار
قدر این گوهر اشکو گریه کن باید بدونه
چون حسین قلب و دلش رو گرفته با غم نشونه
چو حسین گفته از اول ان قتیل العبراتم
عاشق گریه کنانم من سفینه النجاتم
یاد عقلمه شنیده ناله ابر دریده
این چنین ناله تو دنیا گوش هیچ کس نشنیده

دوباره توی این دلم غصه داره
بزن بریم به کربلا بیقراره
میدونی دلم دوباره مسته
دوباره دلم امشب شکسته
حسین وای حسین وای
زینب به دنبال حسین شده هراسون
تن داداششو که دید غرق در خون
دشمن به روی سینه اش نشسته
دیگه خواهرش چشاشو بسته
حسین وای حسین وای
راس حسین به نیزه ها وای از این دل
تشت زر و تنور داغ چوب محمل
الهی برات بمیره خواهر
ارباب من ای غریب مادر
حسین وای حسین وای
و شمر جالس علی صدر الارباب
شده دل دیوونه ام مست و بی تاب
ببین که حسین یاری نداره
اون دیگه علمداری نداره
حسین وای حسین وای

مستم مستم مجنون هستم
می روم و دیده به راه کربلا دارم
هستم مفتون گشتم دلخون
 آرزومه سر به روی شش گوشه بگذارم
به خدا دنبال کوی حسینم
 سگ مجنون بین الحرمینم
به خدا مست بوی یاسم
 به فدای کف العباسم
گر یکدم نظری بر جانم فکنی
 زنجیر غم خود در پایم فکنی
از هجران و غمت بنگر مست و دل
فخرم این شده چون سگ درگاه بوترابم
دل و دینم فدای یک نگاهت گشته
 بنگر نوکرت کلب تباهت گشته
مولا مولا دریاب ما را
 عاشق و مجنون و خمار چشم مست توام
بنگر ما را ای دلدارا
 بین تمام سائل ها گدای پست توام
به سرای عشقت خرد و حقیرم
 نظری کن بر پای تو بمیرم
بنگر گر دیدم بیچاره شدم از عشقت آواره
گر یک جرعه من از جامت می بزنم
جام شوق تو را پی در پی بزنم
ای ارباب دلم تو مگو جان من نداری
از این می تو به من بده تا حد جان سپاری
که دگر سیر از این دنیا و اینجا گشتم
بنگر من سیه مست و پریشان گشتم

روزی رفتم به محضر عشق دلمو زدم به  نامت

از همون روز دیگه آقا شده دل اسیر دامت

سر خم می سلامت شده باده مست جامت

بین دلبرا به قرآن میدونی خیلی میخوامت

شده دل مستم می گسارت  شده ام اسیر و بیقرارت

چشم تار دلم همیشه شده گرم جستجویت

مددی نما که چنگی بزنم به تار مویت

به خدا دو چشم یوسف شده محو رویت

که شده حاتم طائی سائل و گدای کویت

شده دل مستم می گسارت شده ام اسیر و بیقرارت

آروم و قرار ندارم مثل ابر نو بهارم

سرمو یه روز رو خاک سرخ کربلا میذارم

میسوزم دوباره از غم چیکه چیکه چیکه نم نم

با تو جون می گیرم ارباب لحظه لحظه لحظه هر دم

من ترانه غمم مثل شیشه می شکنم

حالا که دوسم داری نذر تو جون و تنم

حسین وای وای وای وای وای وای حسین وای وای

دل گرفته باز بهونه دوباره برات میخونه

لحظه های با تو بودن توی خاطرم میمونه

یه پرنده باز دوباره از تو آب و دونه میخواد

بساط روضه ی ارباب یه دل دیوونه میخواد

یعنی میشه باز دوباره آقا منتی بذاره

بار دیگه اسم ما رو توی زائراش بیاره

از امام رضا بخوایم تا ما که روز و شب به شینیم

چشم و باز کنیم ببینیم توی بین الحرمینیم

مهر کربلا رو داریم تو رو داریم غم نداریم

اگه جون میخوای بگوتا  هدیه سر برات بیاریم

پای پر آبله را مرهم نیست  ..... مرهمی جز نگهت بهرم نیست 

دوریت اشک مرا در آورد  ..... ورنه با تو به دل من غم نیست 

من گرفتم نفس هر شلاق  ..... بس زدم ناله پدر، این کم نیست 

غیرچندین سر پاک و سجاد  ..... کس در این شهر به ما محرم نیست 

بار سنگین غمت بر دوش است  ..... غم نباشد قد من هم خم نیست 

لبت از تشنه لبی خشک شده  ..... آب انگار در این عالم نیست 

اشک دونه دونه از چشام میریزهغصه دل من فقط یه چیزه
که بابام غریبه
دل به غم نصیبه
غربت بابامون خیلی عجیبه
بک یا الله بک یا الله بک یا الله بعلیٍ
رو دلم پا نذار
منو تنها نذار
زینبت می میره اگه نباشی
تموم حاصلم
ای دوای دلم
دل من می گیره اگه نباشی
منو اشک عباس
یادگارای یاس
بعد تو بابا جون تنهایی سخته جدایی
مگه تو نگفتی
دختر قشنگم
تویی که ذخیره برای کرب و بلایی
به خدای کعبه که شدم رستگار
بچه ها سرم رو شکستند بگید واویلا
سلام شما رو دیگه می رسونم
بعد عمری بابا به مادر حضرت زهرا

اينجا همه براي تو يکدست مي شوند

شاهان به پاي تخت شما پست مي شوند

اينجا بهشت سينه زنان محفل غم است

اينجا فداييان حسين مست مي شوند

اي خاک کربلاي تو مهر نماز من

اين خاک را به کوي سليمان نمي دهم

جان مي دهم به شوق وصال تو يا حسين

تا بر سرم قدم ننهي جان نمي دهم

          به خدا تا به ابد حسين به خوابت نمياد

          کجا اومده سگ حسين شدن گناه داره

          به خدا حسين دو عالم سگ رو سياه داره

          من اگه نجس تر از سگ چيزي بود اون مي شدم

          براي ديدن ليلي سگ مجنون مي شدم

          يه روزي مياد که زهرا سگاشو صدا کنه

          روز محشر سگاي حسينشو سوا کنه

          يه تيکه استخون بده تا صبح واسط پارس مي کنم

          سر از تنم جدا کنند بي سر برات پارس مي کنم

          اسم من از روز ازل سگ در حرم بود

          وقتي به دنيا اومدم قلاده گردنم بود

      يه وقت نگيم سگ توييم

ياد دادن اينجا که نگيم

      خاک پاي سگ توييم

  ياد مي دن اينجا که نگيم

      مست مي پيمونه ايم

يه وقت نگيم ديوونه ايم

       نگيم که مي خونه مي ريم

 مي خوام برم يه جاي دور

      يه جاي دور دور دور

    مي خوام برم يه جايي که

         نه امر باشه نه حرف زور

اينجا ميگن چه کار کنم

       چه کارايي رو نکنم

    چي حرومه چي حلاله

        چه کارايي رو بکنم

     موسي اگه پا زد به دريا و دريا گشود

         ذکر لب موسي بجز نام حيدر نبود

            اگه به خليل آتش و دود گلستان شده

            سيماي ولايت به آتش نمايان شده

         خاک کف پايه غلامش شفا مي دهد

     آتش جهنم به اذنش بهشت مي شود

گفتم رو پيکر من يه قطره آب نريزيد

والله راضي نيستم توي کفن نپيچيد

        مني که عمري خوندم آقام کفن نداره

        خيلي بده برا من کسي کفن بياره

              سه روزي پيکرم رو رها کنيد تو آفتاب

               روي لبم بزاريد تربت پاک ارباب

                      سنگ مزار نمي خوام قبر گرون نمي خوام

                      واسه نشونه داشتن يه سايبون نمي خوام

                               فقط بالاي قبرم يه شاخه ياس بکاريد

                               پرچم يا ابوالفضل بالا سرم بزاريد

اي کهفيان مرا چو سگي تا حرم بريد

       که امشب علي علي نکنم حار مي شوم

   از عالم زر حب علي را داريم

   صد بار اگر دوباره دنيا آييم

    الف بود و خدا مي خواست دالش

       پر فطرس اگر وا  شد عجب نيست

         به پاي سينه زنها خورده بالش

           ميان شعله حافظ روضه مي خواند

              خوشا شيراز و وضع بي مثالش

  ^{دست علمگير تو بوسيده اند}

      حسين تنها يک عاشق دارد ان هم زينب است

            دستامو ول نكن برگ نوكريمو باطل نكن                 مثل غريبه ها نگاه به روي اين سائل نكن

            يا مرگ يا كربلا توروخدا اين دل اون دل نكن                 اما بيا منو حرم نديده زير گل نكن

            قلبم رو زخمي از داغ صحن ابوفاضل نكن                    آقا بيا منو حرم نديده زير گل نكن

                 كرببلاي تو دلم رو كرده خون                            مجنونتم آقا نشون به اين نشون

                                         روضه ي تو شده برام دار الجنون


                                         آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام
     
                                         آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام 

                                                                      

   ميميرم آقا جون آخر به پاي روضه و جنون                 بعد مرگم بيا به من بگو پاشو روضه بخون

    از خاك قبر من رد شو خاك اباتو بتكون                    وقت سوال قبر توروخدا خودتو برسون

       اون دنيا هم آقا بيا هياتمو بده نشون                   توروخدا خودتو برسون

                    آخرش ميميرم به زير پرچمت                      بعد مرگم بيا به لطف و كرمت

                                               انتقالم بده به صحن حرمت حسين

                   كرببلاي تو دلم رو كرده خون                       مجنونتم آقا نشون به اين نشون

                                               روضه ي تو شده برام دار الجنون


                                          آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام

     
                                          آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام
 
                     تو طاقتم نده يه نفس راحتم نده                نميخورم به درد تو دوباره فرصتم نده

                    نديده كربلا تو وعده ي جنتم نده                خيلي بي قيمتم ديگه اين همه قيمتم نده

                                                فكر منم بكن توروخدا خجالتم نده

                   صحن هيات هواي شور و شين تو                  غرق شميم بين الحرمين تو   
           
                                                  كشتي نوح پرچم يا حسين تو

                  كرببلاي تو دلم رو كرده خون                        مجنونتم آقا نشون به اين نشون

                                                روضه ي تو شده برام دار الجنون
 
                                         آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام
     
                                         آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام آقام 
                     
                                                                     

آي بانوي غصه كه غم داره نگاتون
دوباره به دل من زده حال و هواتون
تو از جنس بهشتي من از جنس جهنم
ولي ميون آتيش باز عشق تو مي خونم
تو اي مادر پاكي چرا روتو گرفتي
يا دست به سينه داري يا كه پهلوتو گرفتي
شدي پير و شكسته تو سن نوجووني
چرا براي مرگت تو داري دعا مي خوني
همه گلاي عالم براي تو جون مي گيره
هر چي عاشقه تو دنيا واسه عشق تو مي ميره
خاك چادر تو بي بي برتر از خاك بهشته
خدا از خاك كف پات گل كعبه سرشته
كاشكي آدما بدونن برتر از فرشته هستي
برتر از هر چي تو عالم كه خدا سرشته هستي
كي به غير از تو مي تونه قرار دل علي شه
توي گرداب بدي ها همه ساحل علي شه
كاشكي آدما بدونن كه دلت جنس حريره
نبايد كاري مي كردن كه دل شما بگيره
الهي كور بشه چشمي كه به روي تو نظر كرد
الهي بشكنه دستي كه به صورتت اثر كرد

مدينه يك كوچه داره كه دل اسير خاكشه
اين كوچه يك خونه داره كه آسمون خاطرخواشه
بانوي اين خونه كيه  يه حوريه مهربوني
تو سفرشون محبته يه سفره آسموني
تموم نور كهكشون مثل يه شمع شبشه
گردش چرخ آسمون گرد سر زينبشه
خدا به خاطر اونا همه چيز و آفريده
از روز اول هميشه نازشون مي خريده
زينبشون يك گل ناز روي سرش چادر نماز
وقتي را ميره زير پاش بال فرشته ميشه باز
وقتي كه مجتبي مياد از تو خونه ميكشه سر
ملائكه صف مي كشن جلو خونه كنار در
فرشته ها و حوريان روشو زيارت مي كنن
گرد و غبار راهشو با مژه غارت مي كنن
حوريا بوسه مي زنن به زير پاهاي حسين
خورشيد و ماه دور مي زنن به دور اين نور دو عين
براي اهل اين خونه ستاره سوسو مي كنه
عالم هستي براشون هر چي داره رو مي مي كنه
غنچه به خاطر اونا شعر شكفتن مي خونه
اگر كه اونها نباشن گلي ديگه نمي مونه
حرفاشون از مهربوني روي لباشون گوهره
نگاشون مرواريد و اشك چشاشون كوثره
بهشت يه گلدون كوچيك تو باغچه خونشونه
خدا نه كه هر كي كه هست عاشق و ديوونشونه
در و گهر كنارشون جلوه يك شيشه داره
سدره و طوبي كه ميگن تو خونشون ريشه داره
مژه چشم حوريان گرد گير خاك درشون
جبرئيل و هر چي ملك جاروكش مادرشون
مادرشون كه تنهايي لب به دعا وا مي كنه
حور و ملك غش مي كنند خدا تماشا مي كنه
صحنه اين عاشقي رو به همشون نشون ميده
به خاطرش روز جزا به عالمين امون ميده
وقت نمازش كه ميشه زير چادر رو مي گيره
نورش مثل ستاره هاس تا اوج آسمون ميره
واي اسم چادرش دوباره اومد رو لبم
چيزي كه از غمش شده غرق عزا روز شبم
چادري كه تار و پودش از حياء و از عصمته
سايه اون روشنيه چشمه نور و رحمته
چادري كه به جا به جاش فرشته بوسه مي زده
كسي كه اونو خاكي كرد خدا مي دونه چه بده
مادر مي رفت تو كوچه با يه گل ناز و نازنين
يه دست نا محرم اومد مادر انداخت رو زمين
نزول كوثر شده باز يا زمين اومد آسمون
غلط مي خوره به روي خاك يه بانوي قامت كمون
نمي بينه جايي رو كه دست مي كشه دور و برش
يه كودك خسته ميشه عصاي دست مادرش
تو گرد و خاك كوچه ها راه خونه گم شده بود
پسر مي برد مادرش با تن خاكي و كبود
با يه دستش راه مي بره مادر خوب و خسته رو
با يه دستش پيدا مي كرد گوشواره شكسته رو
دو تايي غمگين اومدن تو خونه ماتم زده
چه سخته موندن تو يه آشيونه غم زده
يه خونه اي كه هر گوشش از غريبي داره نشون
يه در نيم سوخته داره يه ديوار غرق به خون
زمزمه هاي اين خونه گريه و اشك تا سحر
هي صداي ناله مياد تا قيامت از پشت در
يا فاطمه يا فاطمه

در حسينيه قلبم متوسلم به زهرا
روي قبرم بنويسيد خادم ام ابيها
بهترين مادر دنيا
فاطميه دل تنگم دوباره روضه مي گيره
از غم تو كه شنيده دلم از زندگي سيره
آخرش برات مي ميره
من گداي در خونه
من همون سگ ديوونه
تو همون ياس كبودي
كه دلم داره بهونه
سر به عشق تو مي زارم
هر چي دارم از تو دارم
خودت اينو خوب ميدوني
غير تو ياري ندارم
فاطمه ام ابيها بهترين مادر دنيا
رفتي اما مونده عشقت هميشه تو قلب حيدر
رفتي اما خون سينت هنوزم مونده روي در
زينبت شده بي مادر
مونده چشم حسن تو به يه گوشواره شكسته
پر كشيدي ولي زينب با چادر خاكي نشسته
طفلي از زندگي خسته
پاشو تا علي نميره
ذوالفقارش جون بگيره
پاشو كه از غم دوري
دختره چهار ساله پيره
توي آسمون پريدي
مگه حيدر نديدي
نمي بيني قاتلت رو
تو به آرزوت رسيدي
فاطمه ام ابيها بهترين مادر دنيا

افتاده به دامم چو صيدم به پاي ادب
مست مي ناب سبوي امير عرب
هر سحر و هر روز و هر شب به ميخانه ام
زنجير بياريد ببينيد كه ديوانه ام
علي علي حيدر يا حيدر يا حيدر مدد
باده و مي و جام بياريد علي ساقي است
عالم همه فاني و فاني علي باقي است
آتش تو مولا ز جانم شرر مي كشد
كبوتر قلبم به سوي تو پر مي كشد
علي علي حيدر يا حيدر يا حيدر مدد
ساقيا خمارم بده جام به دستم علي
ساقيا بريز مي بريز مي كه مستم علي
علي اي نگاه و صدا و كلام خدا
علي اي تمام تمام تمام خدا
گردش زمين بر مدار نجف ممكن است
گر چه همه جا هست خداوند نجف ساكن است
علي علي حيدر يا حيدر يا حيدر مدد
مي بزن و مي نوش ز جامش بگو يا علي
نفس مسيحا بزن تو فقط با علي
خاك كف پاي غلامش شفا مي دهد
آتش جهنم به اذنش بهشت مي شود
ساقيا خمارم بده جام به دستم علي
ساقيا بريز مي بريز مي كه مستم علي

عشق يعني عين يعني شين و قاف
عشق يعني سيلي و ضرب غلاف
عشق يعني سير از دنيا شدن
عشق يعني معني عقبا شدن
عشق يعني ديدن مردي ز زن
عشق يعني روح واحد در دو تن
عشق يعني عاشق گوهر شدن
عشق يعني پشت در كوثر شدن
عشق يعني قل هو الله احد
عشق يعني چيده گشتن با لگد
عشق يعني روي ياس و رازقي
عشق يعني مردن از يك عاشقي
عشق يعني يك سرود از اشك چشم
عشق يعني يك سكوت پر ز خشم
عشق يعني بغض ياس بار دار
عشق يعني گريه كردن زار زار
عشق يعني زجر نوح و عمر گل
عشق يعني قرت العين رسل
عشق يعني خنده با يك كوه غم
عشق يعني اشك سيري زد ز غم
عشق يعني غسل بي بي نيمه شب
عشق يعني سردي از گرماي تب
عشق يعني هر چه داري رو كني
عشق يعني غنچه ات را بو كني
عشق يعني يك دفاع بي ذوالفقار
عشق يعني يك تبسم زير نار
عشق يعني عشق زهرا و علي
عشق يعني دختر پاك ولي
عشق يعني ربنا وقت سحر
عشق يعني خون چكيده از كمر
عشق يعني حفظ حرمت با كتك
عش يعني زخم جان خورده با نمك
عشق يعني يك شقايق مست مست
عشق يعني طفل خود بردن ز ياد
عشق يعني شبنم خون روي برگ
عشق يعني شستن دل با تگرگ
عشق يعني فا طا ميم و ه
عشق يعني سر بلند از محكمه

تو با اشكات داري آبم مي كني
مي ري و خونه خرابم مي كني
كشتي اميد من پهلو نگير
جون زينب از علي تو رو نگيره
مرو زهرا مرو زهرا
تو با اشكات داري آبم مي كني
مي ري و خونه خرابم مي كني
كشتي اميد من پهلو نگير
جون زينب از علي تو رو نگيره
واسه دلخوشي من خنده نكن
بيشتر از اين من شرمنده نكن
دست پهلو نگير و جارو نزن
اي چراغ عمر من سوسو نزن
جون حيدرت كار خونه نكن
موي زينب ديگه شونه نكن
فاطمه حيدر تنها نذاري
بين دشمنا علي جا نذاري
تو با اشكات داري آبم مي كني
مي ري و خونه خرابم مي كني
واسه دلخوشي من خنده نكن
بيشتر از اين من شرمنده نكن
دست پهلو نگير و جارو نزن
اي چراغ عمر من سوسو نزن
جون حيدرت كار خونه نكن
موي زينب ديگه شونه نكن

حسين آقام آقام آقام
روحم هر شب مثل زينب پروانه گلزار ضريح
سر شوري فوق نوري دست خدا معمار ضريح
كوه دردي تو چه كردي كه دل عاشق بي طاقته
جبرئيلم مثل ما تو جانمازش مهر تربته
نگام كبوتر نگات
پر مي زنه دلم برات
آرزومه خاكم كنند
با تربت كرب و بلات
حسين آقام آقام آقام
كعبه من قبله من گوشه شش گوشه حسين
حي علي كرب و بلا هر اذون بين الحرمين
بزم هيئت تا قيامت برا ما همچون كرب و بلاست
اشك چشمام نذر چشمات چايي روضت اشك خداست
تا عمر دارم نوكرتم
روضه خون مادرتم
به دور تل زينبي
جارو كش خواهرتم
حسين آقام آقام آقام
تا حريمت چون نسيمت دوباره روحم پر مي زنه
پشت درب صحن عباس دستاي قلبم در مي زنه
وقت مرگم ذكر زيبات ملك مرگ مي كنه مست
با وجود ذكر ارباب خونه قبرم حسينيه است
ليلي اگه بدونه كه
 دلم چقدر زينبيه
تازه مي فهمه به خدا
عشق و ديوونگي چيه
حسين آقام آقام آقام

باباجون اشك چشات عالمي رو غرق مي كنه
خنده هاي امشبت با هر شبت فرق مي كنه
من نديدم كه يه بار كنار سفره سير بشي
باباجون كشتي من بگو چرا آه مي كشي
بابا بابا مرو بابا مرو
واسه اين آه مي كشم كه مرغ پر بسته شدم
ديگه از زندگي بي فاطمه خسته شدم
باباجون چرا نگات به آسمون دوخته شده
لحظه لحظه صورتت سرخ بر افروخته شده
خنده هات تير غم به قلب رنجور مي زنه
نمي دونم كه چرا دلم داره شور مي زنه
گريه و خنده شوق كه اگه خدا بخواد
بعد عمري مادرت براي ديدنم مياد
دخترم جون بابا غصه هات كنار بزار
همه دلشورت و براي كربلا بزار
واسه آسمون دارم حالم توصيف مي كنم
برا ماه از قديما خاطره ها تعريف مي كنم
از شبي كه دست من به دست مادرت رسيد
اون شبي كه داداشت پشت جناره مي دويد
شبي كه از خونه رفت با مادرت شور و شعف
گريه تو يه طرف گريه عالم يه طرف
يادته كوچيك بودي فضه تو رو گرفته بود
پيش روي شما ها مي شستم اون روي كبود
براي ماه آسمون دارم ميگم از اون شبا
كه مي رفتم سر قبر مادرت بي سر صدا
همه شب گريه امون از دل بي تابم گرفت
يه شبي كنار قبر مادرت خوابم گرفت
مادرت مي گفت علي جون پاشو زود برو خونه
بچه ها بيدار شدن حسين گرفته بهونه
از همون شب تا حالا روزي هزار مي ميرم
دخترم مادرت منتظر دارم مي ميرم
بابا بابا مرو بابا مرو
بزاريد خودم برم دستام هيچكس نگيره
اگه اينجوري من ببينه زينب مي ميره
نمي خوام دق بكنه وقتيكه اين در وا بشه
اگه زينب بميره حسين من تنها ميشه
اگه زينب بميره كي صبر سنگا ميشه
كه مياد تو قتلگاه هم ناله زهرا ميشه
بايد اون عمل كنه وصيتاي مادر
كي مي خواد تو كربلا ببوسه جاي خنجر
اگه زينب نباشه نمي مونه از ما نشون
توي خيمه مي سوزه رقيه سه سالمون

         همچو مرغی که دانه برچیند

                    دوستان را جدا کند

                                                   زهراس

          این صدای تپش قلبم نیست

                                 در حسینیه دل سینه زنیست

                                         حسین بن علی همتا ندارد

عشق يک سينه و هفتاد و دو سر ميخواهد...

 بچه بازيست مگر....عشق جگر ميخواهد.....

حسین

  ای که ولای تو بهترین نعم است

       که عادت تو وفا و سجیتت کرم است

            من حقیر کجا و غلامی تو ولی

                  دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است